Pokazywanie postów oznaczonych etykietą przetwory. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą przetwory. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 25 września 2011

Post śliwkowy

Moi Drodzy, mamy już jesień.. .
 

To zdjęcie zrobiłam dzisiaj na leśnym spacerze. Oby cały czas było tak słonecznie i ciepło. Już nie mogę się doczekać pięknych, kolorowych liści :)

Najwyższy czas zabrać się za przetwory ze śliwek. :) W tym roku zrobiłam 3 rodzaje powideł śliwkowych.



Przepis pierwszy

Składniki:

  • 3,5 kg śliwek
  • 1 szklanka cukru
  • 2 łyżki octu

Śliwki odpestkowujemy i wrzucamy do dużego garnka razem z octem i odrobiną cukru. Włączamy ogień, na początku średni i bardzo często mieszamy, aż śliwki puszczą sok. Zmniejszamy ogień i gotujemy bez przykrycia około półtorej godziny, mieszając całość co 10-15 minut. Najlepiej jest po prostu usiąść w kuchni z książką lub laptopem i czuwać. Po upływie tego czasu powidła dosładzamy (lubię lekko kwaskowate dżemy, więc mi szklanka cukru wystarcza w zupełności) i jeszcze gorące przelewamy do słoików, dokładnie zakręcamy i pasteryzujemy 15 minut.
Z tej ilości owoców uzyskamy 8-9 słoików powideł.

Przepis drugi czyli Czekodżem śliwkowy

Składniki:

  • jak wyżej plus szklanka gorzkiego kakao

Powtarzamy wszystkie czynności z poprzedniego przepisu. Pod dosłodzeniu przekładamy szklankę dżemu do miseczki i dodajemy szklankę gorzkiego kakao (ilość w zależności od upodobań ), po czym przelewamy z powrotem do garnka.
Uzyskujemy przepyszny czekodżem śliwkowy, który po pasteryzacji można przechowywać całą zimę.
Czekodżem można robić też z innych owoców – wiśni, truskawek, malin itp. Jest smaczny solo, ale też dodawany jako nadzienie muffinek czy warstwa świątecznego piernika. Parę lat temu czekodżem znanej firmy można było kupić w sklepach, pamiętacie? Niestety już go nie ma, ale na szczęście podobny produkt można zrobić samodzielnie i to z lepszą proporcją owoców do cukru. 

Przepis trzeci na tradycyjne powidła śliwkowe dla leniwych

Składniki:

  • 3 kg odpestkowanych śliwek
  • 3 łyżki octu
  • 0,5 kg cukru
Składniki mieszamy w dużym garnku i odstawiamy w chłodne miejsce na 24 godziny. Po upływie doby stawiamy na średni ogień i przez trzy godziny gotujemy w odkrytym garnku. Dżemu nie mieszamy, tylko od czasu do czasu kontrolujemy i w razie zbyt intensywnego bulgotania zmniejszamy ogień. Po upływie trzech godzin zaczynamy mieszać i gotujemy jeszcze około 20-30 minut, do uzyskania pożądanej konsystencji. Jeszcze gorące powidła przekładamy do słoików i pasteryzujemy 15 minut.

Rzeczywiście nic się nie przypala, rzeczywiście dla leniwych, rzeczywiście ma tradycyjny smak, ALE:
-dżem jest bardzo słodki; dodałam tyle cukru, ile było w przepisie, ale myślę, że to po prostu naturalna słodycz owoców po odparowaniu dużej ilości wody,
-uzyskujemy 5-6 słoików bardzo gęstego dżemu, czyli dość niewiele jak na tę ilość owoców.

Przepis ten znalazłam na tym blogu. :)


Uwaga! Zanim zabierzecie się za przetwory ze śliwek koniecznie zaopatrzcie się w rękawiczki jednorazowe. Pierwszą partię owoców odpestkowywałam bez nich i przez tydzień chodziłam z kolorowymi rękami.

czwartek, 8 września 2011

Post o alternatywnej...

... cukinii. :)

W tym roku mój warzywniak został w dużej mierze zdominowany przez cukinie. Najpierw urosły gigantyczne liście, potem przyszła kolej na owoce. W głowie wykluł mi się pomysł na to, żeby wykorzystać cukinię do czegoś innego niż faszerowanie, leczo czy sałatka. W jednej z gazet znalazłam poniższy przepis i od razu przystąpiłam do dzieła.

 


Dżem z cukinii

Składniki:
  • 2,5 kg obranej cukinii
  • 1 kg cukru
  • 2 galaretki pomarańczowe
  • 2-3 łyżeczki kwasku cytrynowego 
Cukinię kroimy w drobną kostkę lub ścieramy na grubej tarce – wybrałam tę drugą opcję. Zasypujemy cukrem i kwaskiem, po czym odstawiamy na około 12 godzin. Po upływie tego czasu gotujemy do miękkości bez odlewania soku. Zdejmujemy garnek z ognia i wsypujemy galaretki. Całość dokładnie mieszamy, nakładamy do słoików i szczelnie zakręcamy. Dżem nie wymaga pasteryzacji. 





Smak galaretki jest dowolny – słyszałam np. o wersji ananasowej. Dżem smaczny jest sam, na słodko. Można też używać go do mięs czy zrobić z niego słodko-kwaśny chutney.




niedziela, 4 września 2011

Post miętowy



Mięta jest bardzo wdzięczną rośliną. Pięknie pachnie, sama się sobą zajmuje, a na dodatek można ją wykorzystać na wiele sposobów. Do tej pory używałam jej przede wszystkim do dekoracji oraz do robienia naparu z liści, który po schłodzeniu idealnie spisuje się w upalne dni. W tym roku postanowiłam rozejrzeć się za innymi możliwościami, ponieważ mięta zarasta ogród w ilościach hurtowych, a gorące dni tego lata można policzyć na palcach obu rąk.



Syrop miętowy

Składniki:
  • dużo liści świeżej mięty ( w przepisie oryginalnym 200 g)
  • 1,5 szklanki cukru
  • 2 szklanki wody
  • sok z 1 cytryny


Cukier zalewamy gorącą wodą i gotujemy chwilę, mieszając od czasu do czasu, aż do rozpuszczenia cukru. Dodajemy miętę i gotujemy bez przykrywki, aby część wody odparowała. Od czasu do czasu należy całość pomieszać. Pierwszą partię syropu gotowałam długo, około godziny, przy drugiej doszłam do wniosku, że syrop może być rzadki i skróciłam czas do 20 minut. Następnie odcedzamy liście, dodajemy sok z cytryny i zlewamy do słoików. Świeży syrop przechowujemy do dwóch tygodni w lodówce. Dłuższe przechowywanie wymaga pasteryzacji.





Syrop miętowy jest świetnym dodatkiem do herbaty, kawy, gorącej czekolady, drinków i deserów.

W zanadrzu mam również przepis na likier miętowy, ale o tym innym razem.. . ;)